Derler ki demokrasilerde bütün insanlar eşittir; oysa yaşamın gerçeklerine baktıkça insanın aklı şaşar. Olağanüstü olaylar yaşandığında, seller taştığında, kasırgalar evleri

Ne karınları doyuyor ne de gözleri… Özellikle de kasalarından paralar dolup taşsa da dinmiyor hırsları, çünkü her gün daha çoğunu

*Tarihin içinde ilerlerken iki ileri, bir geri Mehter adımları gibi. Her geçen günde 6.yüzyıla yaklaşıyoruz sanki 60’lı yılları yaşamayanlar (yalnızca

Komşu ilçe Kuşadası’nda pazar yerlerinde bile kanalizasyon atıkları çevreye yayılmış, Kuşadası halkı; ASKİ neden bu sorunlarla ilgilenmiyor diye yakınıyor. Kuşadası’nda

Lübnan asıllı Fransız yazar Amin Maalouf, Ölümcül Kimlikler adlı kitabında aslında çok yalın ama bir o kadar da derin bir uyarıda bulunur:

Çin küresel ekonomiyi sarsıyor. Afrika Batı’yı işgal ediyor. Siz onlara bulaşırken iyiydi. İşte çalıyorlar kapınızı… İşte rövanş… İşte intikam… İşte

“Keklik gibi sekerek, ceylan gibi ürkerek yürüyebilmek için özel ayakkabılar giymeliydi kadınlar… Peki, ne ara başladı bu gönül ilişkisi? Ayakkabılara

Öncelikle ilk eleştirel sözlerimiz gelsin “Bizim Çocuklar” nick name ile tanıtılan ayak-topçulara: Dışa bağımlı ekonomiler gibi; her ülkede farklı ekolde top

Bu yazı, birbirinden kopuk gibi görünen ama aynı toplumsal akıl tutulmasının değişik yüzlerini gösteren birkaç düşünce sıçramasından oluşuyor: Örneğin küfürbaz

Soran olursa bu ülkede herkes demokrasi tutkunu, sevdalısı, aşığı… Demokrasi; her birimizin ulaşmak istediği düşlerimizdeki yavuklusu… Dolayısıyla bu ülkede herkes

*Ülkemizde siyasete bulaşmak bir bakıma uyuşturucu bağımlılığı gibi, daha açık bir deyişle ölümüne kadar. Eskiler buna “tabut politikası” derdi. Ve bu politikacıların

“Tanrı Adına Başlayan Talan, Kalkınma Adına Süren Doğanın Sömürüsü” Her yıl 5 Haziran geldiğinde dünyanın dört bir yanında ağaçlar dikilir,

Ülke Araplaşıyor. Ülkeye Araplar doluşuyor. Bizim toplumsal yapımız da Arapların etkisiyle bir başka biçimde oluşuyor. Kadınların bir bölümü bu etkileşime

Günümüzde nasıl ki Batı düşünüyor, bizimkiler düşünmeye üşeniyor ve “copy paste” ki Türkçesi ile “kopyala yapıştır” yöntemiyle ve yabancı dilden, dilimize çevirerek “sözde” bilim yapıyorlarsa…

İnsanlığın başlangıcından beri; şölenler, törenler, toylar, düğünler, elbette ki festivaller ve bayramlar toplumsallaşma bağlamında olumlu işlevler görmüştür. Doğa ile savaşan insan;

Batı’nın demokrasi geleneğinin yapı taşlarının nasıl örüldüğünü Napoleon’un şu sözlerinden algılayabiliriz: -Ten people who speak make noise than ten thousand

“İnsanın başına ne gelirse meraktan gelir” diye başlar argonun, sokakçanın o bildik tekerlemesi… Geçmişte meraklı gözler ve meraklı sözler birilerini

Sanat dünyası bugünlerde yapay zekadan yana kaygılıymış. Seslerinin kopyalanmasından, yüzlerinin taklit edilmesinden, sahne kimliklerinin dijital olarak çoğaltılmasından yakınıyorlarmış. Haklı olabilirler;

Sokağa çıktığımızda; benzi solmuş, yeterince beslenemediği için sağlıksız olduğu adım atışından bile belli olan, yarınından endişeli bakışlarıyla bitkisel yaşamdaki bir

Derler ki tarih kitaplarında: Yirminci yüzyılın başlarında Osmanlı Devleti’nin karşısındaki güç dengeleri değişirken, İngiltere yalnızca uzak bir ada devleti olarak

Günümüzde kraliçe arılar KOVANda değil; her yerde… Ve herkes bal yapacak onlara… Elbette ki bu kraliçe arı; başka bir arı,

Bu yıl ne hastalık icat etmeye ne de dış gezilere çıkmaya gerek kalmadı; Ortadoğu Savaşı yetmezmiş gibi, bir de bayram

Yeni Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin ilk yıllarında sanayileşmeden söz etmemiz olası değildir. O dönemde ağırlıklı olarak “esnaflık sınai faaliyetleri” yaygındır. Sanayi

Yaşlılık bir gerçekliktir; ancak bu gerçekliğe gönderme yapılan anlam, toplumsal bakışla biçimlenir. Aynı yaşta bir erkekle kadına yönelik toplumsal yaklaşımda;