Bu kaçıncı yola çıkışım inanın bilmiyorum, ama her yola çıkışımda hüzünlenirim. İçime bir hüzün çöker. Mutsuzluğun, huzursuzluğun, karamsarlığın tavan yaptığı

Okuduğumuz kitaplar, büyüklerimiz bize hep şunu demiştir: teori, pratiksiz; pratik, teorisiz olmaz. Nedense bu sözü bugüne kadar hiç sorgulamamış, hep

Yaşam, insana tüm olumlu duyguları hissettirirken; ölüm, tüm olumsuz duygularını hissettirir. Hissettirmeyi bırakın resmen yaşatır. Yaşam, hayatta var olduğunu; ölüm,

Postmodernizm, edebiyatta, sanatta karşımıza çıkan, kafa yoran bir meseledir. Her geçen gün de daha çok kafa yormaktadır. Birçok edebiyatçı, sanatçı

“Ne ekersen onu biçersin.” mesele bu kadar basittir. Kimse birilerini hedef gösterip, suçu ona yıkıp, bu sorumluluktan kurtulmaya çalışmasın. Hani

Yazdığım yazılarda, söylediğim sözlerde tekrara düşmek istemem ama şöyle bir şey demiştim; “ülkenin okuyanı ile okumayanı arasında çok da bir

Değişebilir, değiştirebiliriz… Bir kere değişebileceğimize ve değiştirebileceğimize inanmamız gerekir. Her şey inanmakla başar… İnanmak en büyük değiştirici güçtür Doğrudur bize

İşin doğrusu çok ilgilendiğim bir konu değil. Kim nasıl yaşarmış, ne yaparmış… Özel bir okulunun münazara konusu olduğu için kendime

Eski cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’in meşhur bir söz ile başlayalım: “Siyasette 24 saat çok uzun bir süredir.” Maalesef bu söz ne

Bir öğretmen öğrencisi tarafından bıçaklanarak öldürüldü. Bir değil iki değil üç değil beş değil bu kaçıncı… Üzüldük, kınadık, yas tuttuk…

Bir filim izler gibi tüm dünya ekranların başına geçmiş, ABD, İsrail-İran savaşını izliyor. Ölümler rakamlarla… En çok isyanım da buna

Köşe yazılarım; maalesef toplumsal meseleleri konu edinmekte, toplumun kanayan karalarına parmak basmakta az da olsa farkındalık yaratmaya çalışmakta… Maalesef diyorum,

Ne desen ne etsen ne konuşsan sıkıntı; kurduğunun her cümlenin altında mutlaka bir alt niyet, fesatlık aranır. Şöyle rahat bir

Aman Allah’ım! Nereye baksan orada kavga, karışıklık, husumet, savaş… İnsanların tahammül sınırları yok olmuş. Herkes birbirine düşman… Geçen hafta konu

Birkaç hafta önce “Yeni Bir Çağ!” adı altında bir köşe yazısı kaleme almıştım. Sanırım birçoğunuz okudunuz. Ne demiştik: Dünyadaki gelişmeler,

Çocuklar tatil başladı

Tarihin çağları insanoğlu ile başlar ve günümüze kadar devam eder gider. Tarih ne kadar insanın yeryüzüne gelişi ile de başlasa

Ülke olarak derin bir nefes aldık, büyük bir “oh” çektik, tam umudumuzun tükendiği yerde umudumuz yeşerdi. İnanın ne kadar mutlu

Dünyanın döngüsüne hiç aklım ermiyor, akıl da erdirmek istemiyorum. Nasıl bir dünya ki sürekli dönüyor ve bu dönme sürecinde zaman

Çok uzun zamandır sanayiye yolum düşmediği için, çoğu yaşanmışlıkları da işin doğrusu unutmuşum. İnsanoğlu işte unutur, unutmak ister. Unutulmayacak bir

Sıradan; Herhangi bir özelliği olmayan; bayağı, beribenzer, alelade, amiyane, lalettayin, banal, değersiz, niteliksiz. Basit; karışık bir yönü bulunmayan, anlaşılması ya

Arkadaş ortamında zenginlik konusu geçince, “Zenginlik heves edilecek bir şey değildir.” der, kendimce gerekçelerini anlatmaya çalışırım. Arkadaşlarım da hemen tepki

Kim olursa, ne olursa olsun; bir şeyi yıkıyor, yok ediyorsa ona hiç saygı duymam. Nedeni gayet açık; yıkmak, yok etmek,

Köşe yazılarımı yazarken günün, haftanın, yılın önemi üzerine genelde yazmamayı tercih ederim; zaten tüm köşe yazarları günün, haftanın, yılın önemi