“Dünya yoksul çocuklara çöp muamelesi yapıyor, çöpe dönüşsünler diye.”[1] İnsan(lık) sürdürülemez kapitalist vahşetin kapkaranlık bataklığında debelenip dururken; hepimizi kuşatan çürümenin

“Devlet, kendi şiddetine ‘hukuk’ bireyinkine ise ‘suç’ adını verir.”[1] “Hukuk mu?” sorusuna verilen mutad yanıt, “Haec sunt praecepta iuris: Honeste

“Bilmezlikten değil, Fıkaralıktan Pasaporta ısınmamış içimiz Budur katlimize sebep suçumuz, Gayrı eşkıyaya çıkar adımız Kaçakçıya Soyguncuya Hayına…”[1] “Roboskî’nin üzerinden kaç

Temel DEMİRER “Gerçeği sonuna dek söylemeliyim.”[1] “Bir katilin, bir hırsızın başbakan olduğu bir cumhuriyette, dürüst kişilerin yerinin ya mezar, ya

Temel DEMİRER “Sinema benim için bir düştür. Estetizmin çeşitli öğeleriyle, ayık olarak gördüğüm bir düş.”[1] Sinema meselesinde -biliyorum- çokça yazdım.[2]

Temel DEMİRER “Selam olsun dört bir yana merhaba Akan kana düşen cana merhaba Hesap sorulacak güne merhaba Türküler söyleyen dile

Temel DEMİRER “Müzik herkesindir.”[1] Toplumsal hafıza müziğin notlarında saklı; o bir ışıktır ve dünya da onunla aydınlanır. Tam da bunun

Temel DEMİRER “Büyük bir güç mü istiyorsunuz? Size gösteriyorum: Hayal gücü!”[1] Kim ne derse desin; köleliğin başlangıcı olarak korku bir

Temel DEMİRER “Kapitalizm kendisini yarattığı suçlulardan korumak için cezaevine ihtiyaç duyar.”[1] (C)Ezaevleri, 12 Eylül’ü aratır hâlde.[2] Hastanede yoğun bakımda olması

Temel DEMİRER “Sinema hareketli imgelerle düşünmektir.”[1] Hep derim: İnsan(lık)ın ekmeğe ve düşe gereksinimi “olmazsa olmaz”ken; sinemanın düşünün gücü de asla

Temel DEMİRER “Köleliğin zincire vurduğu kişi azdır; kendini köleliğe zincirleyense daha çoktur.”[1] James Joyce’un, “Başkalarının efendisi de olma, kölesi de,”

Temel DEMİRER “Çoğunluk her zaman ve istisnasız olarak azınlığın haklarını çiğnemiştir.”[1] “Çoğunluk” -sınırlarını sınıflı-sömürücü sınıfın çizdiği!- gündelik hayatın “muteber” kavramlarındanken;

Temel DEMİRER “Gerçeği dile getirmek, gerçeğe hep birlikte ulaşmak, komünist ve devrimci eylemde bulunmaktır.”[1] Sınıflı-sömürücü devlet gerçeğini, “radikal demokrasi”, “sivil

Temel DEMİRER “Kuş ölür, sen uçuşu hatırla!”[1] Atilla Özsever’in, “Ömrünü aydınlanmaya, gazetecilerin ve iletişim dünyasının sorunlarına adayan, çözümler üretmeye çalışan…

Temel DEMİRER “yolunarak çiçek büyütülür mü ölüm ile hayat avutulur mu ısınmadan demir çelik olmazsa halkı katledenler unutulur mu?”[1] “İtibardan

Temel DEMİRER “İnsanlık bugünlerde gürültülü bir çaresizlik içinde yaşıyor.”[1] “Demokrasi ve özgürlük”lerden çokça söz eden AB (değil, Avrupa Kömür Çelik

Temel DEMİRER “İnsanın bütün faaliyetleri politiktir ve tiyatro da bu faaliyetlerden biridir.”[1] Cengiz Gündoğdu’nun yapıtlarını okurken; “Herkes kendi ışığıyla ışıldar.

Temel DEMİRER “Birçok kitap, insanın kendi kalesinin içindeki bilinmeyen odaların anahtarları gibidir.”[1] Yaşama mündemiç farkı, zenginliği görebilenlerin meselesi olarak edebiyata

Temel DEMİRER “Amansız bir çağ başlamakta. Bizler bunun mimarlarıyız, çoktan onun kurbanı olan bizler.”[1] Müthiş bir hızla değişen büyük çelişkilerin,

Temel DEMİRER “Düşünmek, yerine getirmektir.”[1] Gözlemi, analizi, kavramayı göze alan düşünmek (ve harekete geçmek) eylemine her zamankinden daha fazla muhtacız.

Temel DEMİRER “Yoksulluk sorun falan değildir. Hayattır yoksulluk. Zengin olmanın bir yolu varsa yoksul olmanın binlerce yolu vardır.”[1] Şöyle başlayayım:

Temel DEMİRER “Hangi dağ efkârlıysa ordayız, Perişan edilen her şey bizimdir. Yağmur oluyoruz hangi ırmak kurusa, Gülüşümüz çocuk, Adımız eşkıyaya

Temel DEMİRER “sürülmüş toprağın ve şehirlerin bahtı bir şafak vakti değişmiş olur, bir şafak vakti karanlığın kenarından onlar ağır ellerini

Temel DEMİRER “Erkekler için başka, kadınlar için başka bir yasanız olmasın.”[1] “Edebiyat ortamındaki egemen bakış bana kadın sorunlarıyla ilgilenmem gerektiğini