“Bedelini önceden kabullenmiş olan bir insanı hiçbir şey yenemez.”[1] Jean-Paul Sartre’ın, “Daha güzel zamanlar olabilir, ama bu bizimkisi,” betimlemesiyle müsemma

“İktidar ile doğrular arasında bir mesafe vardır. Felsefenin görevi bu mesafeyi açıklığa kavuşturmaktır.”[1] Ne yazıktır ki post-modern zamanlarda felsefeye ya

“Şiir alışkanlıklara karşı bir yaylım ateştir.”[1] “Bazılarının sandığı gibi mısralar duyguların değil, deneyimlerin sonucudur. Tek bir mısra yazmak için birçok

“Ütopya ufuk çizgisinde duruyor. Ona iki adım yaklaştığımda iki adım geri çekiliyor. Eğer on adım ilerlersem, hemen on adım öne

“Komünizm delilik değil, deliliğin sonudur.”[2] “Zırh içindeki ölü”, yani sürdürülemez kapitalist düzen(sizlik) yok olurken; “canavarlar zamanı”nın kaotik alt üst oluşu

“Öfke duymayı bıraktığımda yaşlanmaya başlayacağım.”[2] Sizlerle olmaktan bahtiyarım; bana ilk aşkım gençlik günlerimi hatırlatıyorsunuz; davetiniz için teşekkür ederim. Benimle i)

“İhtiyaç her şeyi öğretir, birçok şeylerden de vazgeçirir.”[2] Emperyalist katillerin NATO’su coğrafyamıza bir kez daha geliyor; hem de daha da

“İkiyüzlüler tarafından temsil edilen iktidar tutunamaz.”[1] Kapitalizmin vazgeçilmezi futbol, milyarların büyük bir ilgiyle izlediği bir “Show” artık, bir “ Show

“En tehlikeli körlük, insan eliyle üretilmiş inançları mutlak ve dokunulmaz ilan etmektir.”[1] Tabir caiz ise “Akılsızlık” döneminin tam ortasındayız. Tıpkı

“Tarihe gömülen koca koca atlar Tarihe gömülür o kadar.”[1] Fırat Aydınkaya’nın, “Ulusal devrimden pasif devrime Kürt hareketi,” vurgusuyla tanımladığı “süreç”

“Müzik gerçekliğin aynasıdır.”[1] Nâzım Hikmet’in, “Bize türkülerimizi söyletmiyorlar Robson/ İnci dişli, zenci kardeşim/ Kartal kanatlı kanaryam/ Türkülerimizi söyletmiyorlar bize/ Korkuyorlar

“Kalabalık gerçeği değil, gürültüyü takip eder.”[1] Her toplum, hak ettiği suçlular ile boyun eğenlerini var eder; tabii aynı zamanda itirazı

“Kapitalizmde, özellikle de emperyalist evresinde, savaşlar kaçınılmazdır.”[1] 21 Nisan 2026 tarihli bu yazı, Pakistan aracılığıyla yürütülmeye gayret edilen açmaz günlerinde

“Proletaryadan sınıf bilincini çıkarıp atın, ne kalır geriye? İpin ucunda dans eden kuklalar.”[1] Her 1 Mayıs eşiğinde olduğu gibi bu

“Yanına kahkahayı almış olanın kanıta ihtiyacı yoktur.”[1] Baskı altındaki coğrafyamızda olduğu gibi, tüm benzer ülkelerde de en önde gelen sanat

“Bugün barış ve savaş uğruna Mücadele mevcut tüm insanlığın praksisinin ana eksenine dönüşmüştür.”[1] İktidarı elinde tutanları değil, gerçeği telaffuz edenleri

“İnsanların ruhunu öldürüyorlar anne. İşte asıl cinayet bu…”[1] Karl Marx’ın, “Özel mülkiyet bizi o kadar aptal ve taraflı yaptı ki,

“Bir yarım umuttur elimizde kalan, Göğüslemek için karanlık yarınları.” “Ama yine de umudumuz kalabalık.”[1] Kanımca isyancı dizeler, yaşamın ne olduğuna

“Kişinin uyanık olması için gözlerinin açık olması yeterli değildir.”[1] Faşist diktatör Salazar’ın Portekiz’deki yönetimi “fado (müzik), fatima (din), futbol” yani

“dünya şeylerin! biz azınlığız.”[1] 11 yıl 8 ay 23 gün 8 saatlik Paris sürgünlüğümde Fransız Komünist Partisi’ne üye olduğum 11.

“İfade edilemez olanı ifade etmeye en çok yaklaşmış olan, müziktir.”[1] “Bence müzik duygusal düzeyde hissedilmesiyle, katıksız bir soyutluk sunmasıyla en

“Gerçekten yaşamaya başlamadan önce, birkaç kez ölmen gerekir”[1] Andrey Tarkovsky’nin, “Şimdilik zamanın içinde yakın gelecekte meydana gelecek, önüne geçilmez bir

“Çocuk olmak yitirilirse, şiirin büyük damarlarından biri yok olur.”[1] Şiirin: Ülkü Tamer’in ‘Şiir İçin Cevaplar’ındaki, “Şiir ölümün gölgesidir,/ yaşamanın örtüsü./

“Sanat bir yoldaşlık işidir, yalnızca kendin için değil, tüm insanlar için yaparsın.”[1] Yusuf Atılgan’ın, “Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan,