Mahallede danışılan, sıkışıldığında koşulan, yetmediğinde sonraya bırakılan, gereksinimleri sağlanan, gece yarısında kapısına varılandır mahalle esnafı… Dört duvar arasına sıkışmış, veresiye

Sabahın alaca karanlığında yollara düşen, servis araçlarında uykusunu bölüştüren, fabrika çarklarından büro masalarına dek her alanda emeğini ortaya koyan ücretli

Yıllarca alın teri dökmüş, toprağı işlemiş, fabrikada çarkları döndürmüş, bu ülkenin temel taşlarını döşemiş emekli; bugün ne yazık ki açlık

Kimin ilgisine geçti, kimi biraz olsun “duygudaşlık” kurmayı denetecek, kim “dilek” beklentilerinin yine “dileyenlerce” erteletildiğini kanıksayacak bilmiyorum; ama yeni öğrendiğim

Duymuşsunuzdur… Halk arasında kimi zaman söylenir, yerinde durmayanlar/ ne yaptıkları bilinmeyenler için… “Otu çek köküne bak” denir örneğin, nerelerden beslendiği,

Kimi gelişmeleri gördükçe aklımızın tutulası geliyor! Nasıl tutulmasın ki? Anımsarsınız, geçtiğimiz hafta Hatay’da deprem evlerinin dağıtılması öncesinde yaşanmıştı; çamurlu yollara

Daha kaç gün oldu ki “esenlik, barış, erinç, sağlıklı bir yıl geçirmenizi diliyoruz” denileli… Hem de öyle umursamaz bir biçimde

“Geçim sıkıntısı” denilince ne anlıyoruz? Bu kavram, günümüzde anlam kaymasına uğratılarak toplumun her katmanının diline dolanmış bir yakınma durumunu aldı.

Yeni yıl öncesinde de bilinen “yukarıdan” bakmalar yerini duygudaşlığa bırakmadı! Yine zorda olanın sesini çıkarması tepkiyle karşılanırken, “ağza alınmayacak” sözler

Yeni bir yıla girdik, bu ülkeyi bu çıkmaza sürükleyenlerden bolca “iyi dilekler” duyduk ya; “haydi öyle olsun” dedim içimden yüzlerine

2026’nın ilk günü… Her yılbaşı olduğu gibi “kutlama” sancıları vardı… 2025 yılının son günlerini kana bulamak isteyenler de vardı! Üstelik

“Başarılarla dolu, verimli, kazançlı bir yıl geçirmenizi, Yeni yılın size, kurumunuza sağlık, mutluluk, yeni projeler getirmesini dilerim. Mutlu yıllar…” “İş

CHP Kozan Belediye Meclis Üyesi Tarık Temur, kentin televizyon kanalı OtağTv’de katıldığı söyleşide “Türkiye’nin en şanssız kenti Adana, Adana’nın en

Milenyum kuşağı birçok şeyden yoksun… Öncelikle gelecek hayali kurmakta zorlanıyor! Bitirdiği üniversitenin sunduğu bilgileri/ donanımları özgürce kullanamıyor! Dokunarak sevmekten bile

Önce şunda anlaşalım; asgari ücret, emeğin en alt karşılığıdır. Çalışanın yaşamını insanca sürdürebilmesi için belirlenir. Aldığı aylıkla geçinebilecektir, doyabilecektir, gereksinimlerini

Emekçiye, çiftçiye “bir yıl öncesini” aratacak bütçe görüşmeleri kavgayla/ yumrukla biterken, “iktidar” tüm yapılan tartışmaları/ konuşmaları bir yana iterek bütçeyi

Kim ister ki “sevdikleriyle” uğraşılmasını? Ellerinin/ kollarının bağlanmasını, sevdiklerinden ayrı bırakılmasını, kanıt bulunamayan nedenlerle içeride tutulmasını… Kimse istemez! Üstelik “bunları”

Ne günler yaşamıştık öyle… Yaz sıcaklarından söz ediyorum… Üç ay oldu, eylül ayıydı Silivri’ye yolculuğumuz, Bolu yakınlarında üşümüştüm de, yanımdaki

Son çeyrek yüzyıldır adını duyuyorum Gürsel Tekin’in. Chp’ye çaycılıktan başladığını, yıllarca partinin içinde yer aldığını, başarılı bir İstanbul İl Başkanlığı

Öyle düşünüldüğü gibi değil, “emekliler” tarihinin en zorlu dönemini yaşıyor! Evinden dışarı çıkamıyor, faturalarını ödemekte zorlanıyor, doyamıyor, bir konuk ağırlayamıyor,

Bir ülkenin yönetenleri, sorumluluklarını yerine getirmez; en duyarlı anlarda bile umursamaz davranırsa çürümenin ilk taşları döşenmiş olur. Bir tren kazası

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Ekim 2025 verilerinde ücretli çalışan sayısında geçen yılın aynı ayına göre yüzde bir oranında artış olduğunu

Sokağa çıkmayınca, insanlar nasıl yaşamını sürdürüyor merak etmeyince, en önemlisi duygudaşlıktan uzaklaşılınca böyle oluyor işte! Çalışanlar emeklerinin karşılığını alamıyor, emekli

“Bal tutan parmağını yalar” denir, içinde bulundukları konumlarından yarar sağlayanlar için… Harcadığı emeğin karşılığının da ötesinde, adına “haksız kazanç” denmesini