Gözetim, modern toplumların ruhunu biçimlendiren görünmez bir eldir. Dünlerde hapishanelerde mahkumları itaat ettiren bu el, günümüzde her yerde, her şeyde

Bir toplumda vicdan sustuğunda, en ağır suçlar bile yankılanmaz. Çünkü artık kimse duymak istemez. Çünkü artık duyanlar bile başını çevirir.

İnsanlar, kendini doğanın efendisi sayanlar; durmaksızın konuşuyor, alıyor, çalıyor, doğaya saldırıyor ama doğa sürekli susuyor; Rüzgârın uğultusu altında kesilmiş bir

Sol elim, tembel elim Bir türlü okumayı, yazmayı öğrenemedin Ne denli eğilimliysen de Yeteneksiz, yetersiz kalmaya Birazcık da tembelliğe dalmaya

“Yönetim biçimimizin adı demokratia’dır. Bu ad, ona birkaç kişiye değil, bütün yurttaşlara dayandığı için verilmiştir.” Kim demiş bu sözleri? Antik

Dünlerde bereketle dolu, dimdik duran bir çuval vardı ve o çuvalın içinde yalnızca arpa, buğday, mercimek değil; aynı anda bir

Dünlerde büyüklerimiz “yuva kurmak” derdi. Günümüzde “hesap açmak” diyoruz. Büyüklerimiz kuruyordu, günümüz gençleri uygulama indiriyor. Sanırım aradaki fark tam da

Bir gün, bilimin verdiği yanıtlar yetmediğinde, insanlar Kaf Dağı’na tırmanmaya başlar. Ama orada Simurg’u değil; çip takan şeytanî milyarderleri, laboratuvarlarda

Dünlerde 25 Kasım törenleri yoktu ama kadınlar da bu kadar çok ölmüyordu. Şimdi 25 Kasım var. Pankart var. Slogan/söylem var.

Cambridge Sözlüğü, 2025 yılının sözcüğünü açıkladı: Parasosyal Sözcük, dilimize, ruh halimize ve çağa ilişkin pek çok şey söylüyor. Geleneksel tanımıyla

Dünlerde adı “marjinal sektör”dü. Kentlerin çeperinde, formel iş piyasasının dışında, el arabasında karpuz satanların, tarlada, evlerde temizlik işlerinde günübirlik çalışan

“Zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyi olmayanlar” çoktan tarih oldu. Şimdi herkesin kayıp etme / edinimlerini yitirme korkusu var. Onurunu, emeğini, geleceğini…

Her distopyanın bir gölgesi vardır. Ama bazı distopyalar başka bir distopyanın gölgesinde kalır. Ve ne yazık ki, Fahrenheit 451 distopik romanı da

Geçen yüzyılda korku, sabah beşte kapının çalması demekti. Totaliter rejimlerin simgesi olan o ünlü söz; “Sabah beşte kapıyı çalan sütçü değildir.” Nazi

Toplumun en masum sözlerinden biri gibi görünür: “Kadın annedir.” Dahası, bu söz sevgiyle, şefkatle, kutsallıkla sarılıp sunulur. Ancak bu yargının içi biraz

Brezilyalı ünlü Onkolog Drauzio Varella’nın yaşlılık üzerine yaptığı çarpıcı saptamalar, tıp bilgisinin ötesine geçerek yaşam felsefesine, etik sorumluluğa ve bireysel

İngiltere’nin sisli sokaklarından Ege’nin güneşli kıyılarına kadar uzanan bir cadılar korosu yükseliyor son yıllarda… Şapkasını takan, yüzünü boyayan, fenerini yakan,

Ruhu genç bir bedende yaş alıyorsan, ülke yaşlıysa neye yarar hafiflemek? Türkiye’de 60 yaşını geçmiş, 70’li yaşlarında yol alan biri

Bir ülkenin siyasi istikrarını anlamak için o ülkedeki buzdolaplarına değil, kilerlerine bakın. Çünkü orada yalnızca yedek besinler değil, geleceğe yönelik

Özellikle psikolojide “iyimserlik” üzerine verilen örneklerde dillere pelesenk olmuş bir deyim vardır: Bardağın dolu tarafını görmek… Oysa bu deyim, günümüz

Hannah Arendt’in “natalite” kavramını düşündüğümde, yalnızca felsefi bir terim değil, insanın direniş hakkının en saf biçimi canlanır gözümde… Çünkü “natalite”

Batı ile yarışmak ya da ona yetişmek için genellikle çaba göstermeyen gençlerimiz; onların sözlerini kapıp, dillerine sakız yapıp, akıllarınca onlarla

“Dijitalleşen mutfaklarda yalnızca tarif paylaşılmıyor, tarihler çarpışıyor; kimin baklavası, kimin dolması, hatta kimin DNA’sı…” kavgası yapılıyor. Örneğin; Facebook’ta masum bir

Neşeli ol ki genç kalasın Bu dünyadan da zevk alasın Ümitler hep süslenir neşeyle Neşeli ol ki genç kalasın… Biz