Sokak hayvanları denildiğinde akla yalnızca başıboş dolaşan kediler, köpekler gelmemeli; kentin arka sokaklarında, parklarında, pazar yerlerinde, sanayi bölgelerinde yaşam uğraşı

Bu soruyu sıkça soruyorum; tanımadığınız, bilmediğiniz bir kente/ bir ülkeye vardığınızda dikkatinizi ne çeker? Doğduğu kentin dışına çıkacak ekonomik güçleri

Adana’nın vekillerinin geçmiş yıllarda yaptıkları açıklamaların kopyala/yapıştır yapılarak yinelendiğine çok tanık olduk da kentin etkili seslerinden olduğu bilinen kurumların bunu

Yerel basın, bir toplumun canevi, yaşam alanlarındaki gözü, sokaktaki kulağıdır. Merkezin uzağında kalan, ana akım medyanın çok sesli gürültüsü içinde

 

“Muhalefetin” Meclis’te tuttuğu nöbet, “iktidar” ortağının “sefalete sürükleniyor” açıklaması, alanlarda birikenlerin “açız, doymuyoruz, yaşayamıyoruz” çığlıkları bir şeye yaramadı; en düşük

Adana, o yaz sıcaklarıyla, güneşe kurşun sıkmasıyla bilinir… Ama bugün, 24 Ocak 2026, kentin sokakları çevre dağlara yağan karın soğuğuyla

İnsanın, doğup/ büyüdüğü ülkesinde, yaşamını kazanmak için “uğraşsız” bırakılması düşündürücü değil mi? İşsizlik, sanıldığı gibi iş gücü fazlalığı mıydı ya

Elektronik postaya düşen bir gönderi sonrasında düşünmeden yapamadım… Üsküdar Üniversitesi Eğitim Kurumları/ Rehberlik Hizmetleri Yöneticisi Uzman Psikolojik Danışman Özgür Akoğlan,

“Köylü” denildiğinde yalnızca yerleşim yeriyle sınırlı bir tanım yapılmaz; aynı zamanda ekonomik üretim biçimi, kültürel değerler, toplumsal ilişkiler, dilsel çağrışımlar

Son yıllarda adı “ev genci” oldu; daha yaşamlarının ilkyazında çocukluk yıllarını özler duruma geldi. Büyüdü, okudu, ama gereksinmelerini çalışarak kazanmasının

10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü nedeniyle kutlamalara tanık olduk, geçtiğimiz hafta. Politikacılardan, yerel yönetimlere birçok “bilindik” isim kutlama yayımladı. Hepsinden,

“Ev hanımı” denildiğinde, ev dışında ücretli bir işte çalışmayan; evin bakımını, düzenini, günlük işlerini üstlenen, aile bireylerinin gereksinmelerini karşılamaya odaklanan

Mahallede danışılan, sıkışıldığında koşulan, yetmediğinde sonraya bırakılan, gereksinimleri sağlanan, gece yarısında kapısına varılandır mahalle esnafı… Dört duvar arasına sıkışmış, veresiye

Sabahın alaca karanlığında yollara düşen, servis araçlarında uykusunu bölüştüren, fabrika çarklarından büro masalarına dek her alanda emeğini ortaya koyan ücretli

Yıllarca alın teri dökmüş, toprağı işlemiş, fabrikada çarkları döndürmüş, bu ülkenin temel taşlarını döşemiş emekli; bugün ne yazık ki açlık

Kimin ilgisine geçti, kimi biraz olsun “duygudaşlık” kurmayı denetecek, kim “dilek” beklentilerinin yine “dileyenlerce” erteletildiğini kanıksayacak bilmiyorum; ama yeni öğrendiğim

Duymuşsunuzdur… Halk arasında kimi zaman söylenir, yerinde durmayanlar/ ne yaptıkları bilinmeyenler için… “Otu çek köküne bak” denir örneğin, nerelerden beslendiği,

Kimi gelişmeleri gördükçe aklımızın tutulası geliyor! Nasıl tutulmasın ki? Anımsarsınız, geçtiğimiz hafta Hatay’da deprem evlerinin dağıtılması öncesinde yaşanmıştı; çamurlu yollara

Daha kaç gün oldu ki “esenlik, barış, erinç, sağlıklı bir yıl geçirmenizi diliyoruz” denileli… Hem de öyle umursamaz bir biçimde

“Geçim sıkıntısı” denilince ne anlıyoruz? Bu kavram, günümüzde anlam kaymasına uğratılarak toplumun her katmanının diline dolanmış bir yakınma durumunu aldı.

Yeni yıl öncesinde de bilinen “yukarıdan” bakmalar yerini duygudaşlığa bırakmadı! Yine zorda olanın sesini çıkarması tepkiyle karşılanırken, “ağza alınmayacak” sözler

Yeni bir yıla girdik, bu ülkeyi bu çıkmaza sürükleyenlerden bolca “iyi dilekler” duyduk ya; “haydi öyle olsun” dedim içimden yüzlerine

2026’nın ilk günü… Her yılbaşı olduğu gibi “kutlama” sancıları vardı… 2025 yılının son günlerini kana bulamak isteyenler de vardı! Üstelik