Toplumda egemen olan “terör/ şiddet” olayları her gün başka kılıflarla karşımıza çıkarken, üzerinde bilimsel araştırmalar yapmak yerine firmalara araştırma yaptırarak

Kimine göre “ütopik” gelecek ama; son günlerde yaşananları düşünürken, dostlarla söyleşirken kaygıdan başka birleştiğimiz yerin çok az olduğuna tanık olmak

Şundan kimsenin kuşkusu olmasın; bu ülkede yaşamayı, bu yurdun topraklarında kalmayı/ havasını seviyorum, aynı yazgıyı paylaşan atalarımızın çocuklarıyla yaşama tutunma

Koca koca işbirlikçi adamların, koca koca silah üreten doymazların, yine koca koca dünyanın ergilerinin tümünü kullanabileceklerini sanan insansı canlıların dünyayı

“Her koyun kendi bacağından asılır” yaklaşımını oldum olası doğru bulmam; iç/ dış işbirlikçilerin insanlara kurduğu bir tuzak olarak düşünürüm. Parmağınıza

Bir toplumun gelecek adına atacağı adım, bireylerine sunduğu eğitimle ölçülür. Bireylerin donanımı, yaşanan olaylara karşı ortaya koydukları çaba, sorgulama arayışları,

“Kendine yabancılaşma” olgusunu açarken; kişinin öz varlığından, duygularından, emeğinden koparak kendi yaşamına bir dış göz gibi bakması durumudur, demiştim. Ayrıca,

 

Kişinin “kendine yabancılaşması” denilince ne anlaşılmalı? Hangi olgular insanın “kendine yabancılaştığının” belirtisidir? Şöyle açalım; kişinin öz varlığından, duygularından, emeğinden koparak

Tüik’in verileri şaşırtmayı sürdürüyor… Geçtiğimiz günlerde Tüik, “yaşam memnuniyeti araştırması” verilerini açıkladı. Onsekiz yaş ile üzerindeki bireylerin “mutluluk oranı” bir

İzmir merkezli yapılan son araştırmanın sonuçları, aslında tüm Türkiye genelinde bir dip dalgasının habercisi niteliğindedir. Uzun yıllardır süregelen “o aday,

Işıklarda uyusunlar, çocukluğumuzda büyükbabam komşuya oruç açımı yemek gönderirdi bizimle. “Yemeği kapısına koyun, kapısını çalın, hemen oradan uzaklaşın; sizi görmesin”

Siyasetin yapısı, seçim dönemi yaklaştıkça başkalaşır… Görev süresinde uzak duran uygulamalar yakınlaşır, “muhalefetin” art arda verdiği ret edilen soru önergelerinin

Türkiye’de son dönemde gündeme gelen, üzerinde çok tartışılması gereken başlıklardan biri de “yurttaşlık maaşı”… “İktidar”, bu düzenlemeyle gelir düzeyi asgari

Çalışanların, emeklilerin açlık sınırının altında gelirle yaşamaya zorlandığı bir dönemde gündeme gelen “yurttaşlık maaşı” tartışması, aslında sosyal devletin sınavı niteliğinde.

Şunu soralım önce; emekli kimdir? Yapacağını yapmış, atıl bir toplumsal varlık mıdır? Ekonomiye katkısı olmayan, üretimde bulunmayan, çalışanların üzerindeki yük

 

Seçimle işbaşına gelenlerin, adlarını “ulusal istenç” olarak tanımlayarak, “seçmeni” işlevsizleştirme çabaları insanlara neler yaşatıyor görüyoruz… Taşıdıkları “dokunulmazlık” kalkanının ardına sığınarak,

Yaşamın yapı taşı güvenle umuttan oluşur… Daha ötesi yok ki… Güven, insanın içindeki kimsenin sarsmayacağı yapı taşıdır; umut ise geleceğe

Kucaklaşma buluşmasında “sizin güzelliğinizi, olağanüstülüğünüzü, dayanışmanızı, birlikteliğinizi, özelliğinizi, özgürlüğünüzü lafla anlatamayız” diye seslendi, dün sabahın ilk ışıkları daha Adana’yı aydınlatmadan,

Bir kendini bilmez, yaptıklarından utanmaz, “iktidar” koruyucusu yüklenicisinin sözlerine dayanılarak, bir temmuz sabahında evi aranan, o sırada Adana dışında olduğu

Ne oldu anımsayalım… Önce AKP Adana Milletvekili Abdullah Doğru, basınla gerçekleşen buluşmasında iktidarın kente yaptığı hizmetleri anlatırken yerel yönetimlerin Adana’daki

Doğa, kendine yapılanı unutmuyor; korumuşsan ödül olarak dönüyor, yok eğer hoyratça kullanmışsan da bedeli acılandırarak ödetiyor! Siz hiç, ataların “bakarsan

Hasan Ufuk Çakır, tanımayan kalmadı kanımca… CHP Mersin milletvekili olarak meclise girmiş, Genel Başkan Özgür Özel yönetimine yönelik eleştirilerle parti