Dünya… Mavi bir küre değil yalnızca; üzerinde düşünen, konuşan, itiraz eden, değiştiren bir canlı taşıyan gezegen. O canlıya insan dendi.

Ortadoğu çok uzun zamandır kırılma savaşlarının merkezi olmaktadır. Ülkelerin kaynaklarını talan ve gasp etmek istediği bu coğrafya çeşitli bahanelerle dünyayı

Bugün duygularım tavan yaptı. Bu yüzden çok sevdiğim türküleri dinlemeye başladım. 31 Mart 2024 sonrası hazmedemediğim o kadar çok şey

Şehir ağırdı o sabah. Gökyüzü gri değil, kurşuni bir vicdan rengindeydi. Meydandaki saat kulesi yıllardır aynı zamanı gösteriyor gibiydi: Geç

Değişmek çok zor. Dönüşmek ise değişmeden olmaz. Ancak bu noktada bilinmesi gereken hiç kimse akan, aynı akar suda yıkanamaz. Çünkü

Adana 28. Dönem Milletvekilleri! Abdullah Doğru, Faruk Aytek, Ömer Çelik, Sunay Karamık. Muharrem Varlı, Ayşe Sibel Ersoy. Orhan Sümer, Müzeyyen

3 Mart 1924, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde kritik bir dönüm noktasıdır. Bu tarihte kabul edilen yasalar, Osmanlı Devleti’nin geleneksel yapılarını tasfiye

Bilgi ve ilimin, etkin rol aldığından itibaren; üretim ilişkilerinde denge bir türlü oturmadı. Üretim ile tüketim dengesinin, ihtiyaç ötesi bir

Faşizm bir delinin kör kuyuda su araması değildir. En ırkçı, şoven sermayenin; devlet yönetimidir. Özgürlüğü sevmez. Her şeyi kendi bilir.

‘’Alevîlikte kişi ister talip, ister pir, isterse mürşit olsun hepsi, yolun kurallarına uyup uymadığı konusunda yılda bir defa görülmektedir. Görgü

Kamboçya da iç savaşta; devleti yönetenler 12 yaşına gelen erkek çocukları zorla ailelerinden alarak çoğunu kafalarının arkasına sıktıkları kurşunla öldürdüler.

Türkiye Cumhuriyeti, bir ulusal kurtuluş savaşının içinden doğdu. Yıkılmış bir imparatorluğun küllerinden, üretim araçları dağılmış, sermaye birikimi zayıf, sanayi altyapısı

(Güç Etrafında Konumlanan Çıkarcı Aktörler) 12 Eylül 1980 darbesi sonrası Türkiye’de gücün merkezileşmesi, partilerin Oligarşikleşmesi ve siyasal ahlakın aşınması; yeni

Yalaklık, ikiyüzlülük ve ihanete yakın duruş sadece kişilik sorunu olmanın ötesinde sistemin özellikle ürettiği tipolojik özellikler içerdiği aşikardır. Bu tür

Umut yağmur damlasında eriyen şekere dönmüşse; eriyen şekerin özüne bakılmalıdır. Türkiye yıllarca eriyen şekerlerin kucağında umudunu kaybediyor. Ama nedense erimenin

1960’ları, 1970’leri yaşayan anaların göz yaşı hiç dinmedi. Evden çıkan evlatların akşama eve sağ geleceğinden endişe duyuyorlardı. Öyle bir an

Yıl 1977. Mart ayı ile birlikte toprakla haşır neşir olma zamanı. 27 dönümlük bir parça tarlamızda ektiğimiz pamuk kısa zamanda

Türkiye’nin önemli metropollerinden biri olan Adana; tarım, sanayi ve ticaret kapasitesi kadar, kronikleşen afet riskleriyle de dikkat çekmektedir. Deprem, sel

Öyle bir yaşamımız var ki, duygu yükünü mantığımızla yenmeye çalışırız. Yükün her birikimi yarattığı fırtınada bizi yerden yere vurur. Yol

1980 öncesi siyasi düşünce ne olursa olsun halkın örfü, ananesi ve geleneği daima öncelik olurdu. Bu yüzden yozlaşma, çürüme ve

Hiç çok dik bir yokuşu bisikletle çıkmayı denediniz mi? Doğru vitesi kullanarak tırmanma gücünüzü artırmadığınız sürece neredeyse imkansızdır. Düz yola

Gören gözün körleştiği, duyan kulağın sağırlaştığı toplumsal birikimde doğru yanlış, yanlış doğru, hırsız namuslu, namuslu hırsız olur. En ilginç olanı

”At izi, it izine karıştı” değişi tam gediğine oturuyor. Her şey çok karmaşık ve iç içe geçirilmiş. Hangisi doğru hangisi

Türkiye halkının ekonomik, siyasi ve sosyal gerçekliğine uyarlanmış bir metine, ülke olarak yerel ve uluslararası düzlemde izleyeceğimiz hedefleri ortaya koyan,