Nöbetçi Eczaneler
Kemal Kılıçdaroğlu, “mutlak butlan” atamasıyla CHP’nin genel merkezine yerleşti. İlk söylevinde “CHP’yi arındıracağız, FETÖ ajanlarını zamanında fark edemediğim için sizlerden özür diliyorum, Türkiye’yi kurtaracağız” sözlerine ağırlık verdi. Bu zamana dek kapısının önünden geçirmeyen kanallar anlık duyurdu. Aynı kanalların sözcüleri medyum özelliklerini ortaya koyarak yorumlar yaptı! Nasıl toplandıkları tartışma konusu olan kalabalığın cılızlığı gözden kaçmadı! Aylardır Özgür Özel’i sindirme zorluğu içinde olanların aynı kanalın ekranlarından “iyi ki varsınız” övgüleri de gözlerden kaçmadı!
Kılıçdaroğlu ile birlikte yürüyenler ne denli yadsıyor olsalar da; “iktidar” bu işin kurgulayıcısı… Bunu anlamamak için “gözleri görmez, kulakları duymaz, bellekleri alınmış” olmak gerek! Yurttaşın gördüğü biçimiyle ne yaşandığını anımsayın; Bay Kemaller, sahte videolar, Sisiciler, SSK’yı zarara uğrattılar, ekonomiyi bilmezler… Yalnız bunlar da değil! Bugün ekranlarını sonuna dek açan kanallarda konuşanların “sözlerinin” hangi biri yok sayılabilir…
***
Saygısızlık olmasın ama, aklıma şu geliyor; yıllardır Kılıçdaroğlu seçmeni kandırdı mı? çocuklarımızın dedesi, emeklinin umudu, dürüst/ dik duruşuyla anımsamak isterdim doğrusu. Daha kaç yıl geçti aradan, son girilen genel seçimde kendisi değil miydi “15 Temmuz çakma darbesi” diyen, kendisi değil miydi “iktidara” yakın olduğu için TRT’ye tepki gösteren, kendi değil miydi “FETÖ’nün siyasi ayakları ortaya çıksın” diyen? Bunları “alan konuşmalarında” dile getirdiğini düşünüyorum.
Dahası da var; partisinin seçmenine “devrimcilikten/ toplumculuktan/ ilericilikten/ gerçekçilikten” söz eden kendisi değil miydi, yanlış mı anlaşıyorum? Anlamadığım şey şu; “özür diliyorum” diyor ya, anlamı oldukça geniş! Bugüne değin sergilediği “muhalefet” tutumunu, içerideki bozgunu, üstüne basa basa anlattıklarını tümden ret ediyor gibi sanki! Onun için de “özür” diliyor, bugüne değin gösterdiği hoşgörünün anlamsız olduğunu, TRT’ye tepkisinin “o günün koşullarına” göre söylenmiş sözler olduğunu, asıl yerinin bugün durduğu yer olduğunu belirtiyor gibi! Kandırılmışız demek ki!
***
Buna “politik kir” denemez mi? Dün ne yaptıysa, yaptıklarıyla kaç kişinin gönlünde yer ettiyse, bir çırpıda tamamını yok saymak, “özür diliyorum” diyerek işin sorumluluğundan kurtulmak… Bu denli “anlamsız” mı yaşamak? Öyleyse neden “insan” olmak övünç duyulacak bir canlı olsun, dünü/ bugünü birbirinden başka davranışlar neden örnek sayılsın? Salt siyaset için söylemiyorum bunları; halk aldatılmışsa bunun yolu “özürle” birlikte “o alandan” uzaklaşmak olmamalı mı? yanlış yapılmışsa, bununla kalmayıp yurttaşlar aldatılmışsa, burada yapılması gereken hem “özür” hem de “o görevden” uzaklaşmak olmamalı mı, bu “onur” ortaya konulmamalı mı?
Şu an aklıma gelen bir söylence oldu, şöyle; Felsefe öğretmeni, sınıf girdiğinde liseli öğrencilerine soruyor: “Arkadaşlar bana pisliğin tanımını yapabilir misiniz?” sınıfta bulunan tüm öğrenciler birer birer yanıt veriyor, ancak öğretmen hiçbirini doğru bulmuyor. Öğrencilerin “peki pislik nedir hocam” dediklerinde de şu yanıtı veriyor: “Bulunmaması gereken yerde bulunan şey ya da kişidir, pislik” diyor! Sonra da iki örnek veriyor: “Annenizin, çocuğunuzun, sevdiğinizin saçını okşar koklarsınız, ancak saçın teli yemek tabağında gördüğünüzde tiksinirsiniz… İkinci bir örnek, tabağınızdaki yemeğin yağına banarak yersiniz, ancak gömleğinizin yakasına damlamışsa “pislik” sayarsınız. Haksız mıyım?”
***
Kemal Kılıçdaroğlu’nu, CHP’nin başında olduğu günlerde olduğu gibi düşünmek isterdim! Meğer siyasetin “kirini/ pisini” üzerine bulaştırmadığını söylediği günlerde bile “özür dileyecek” denli içindeymiş! “Kir/ pis” dediğimiz şey, özünde yanılsamanın ötesinde bir şey… Tıpkı dün eleştirdiği ekranlarla, “iktidara” yakın olanlarla yurttaşın başını döndürürcesine iç içe olmaktır!
Halkın umudunu, tertemiz duygularını, yılların emeğini bir “özür” sözcüğüne sığdırıp yok saymaktır “kir/ pis!” Bugün tam da bulunmamaları gereken o koltuklarda oturuyor olmaları, “yaptıklarını” bir çırpıda unutturacaklarına inanmaktır da “kir/ pas!” 020626
