Sessiz kalanlar bu utanca ortaktır!

Ey yönetenler, ey Mehmet Şimşek!

Vatandaş sıkıştığında bankalar kapı duvar, kredi yok, faiz uçmuş…

Soruyorum:

Millet borç için nereye gitsin?

Tefeciye mi, kuyumcuya mı, yoksa mezara mı?

***

Tefecilik değil bu, kan emicilik! Devletin sustuğu yerde milletin iliğini mafya, tefeci, rantçı sömürüyor.

Bu ekonomi değil; bu açık bir yağmadır!

Tefeciye teslim edilen bir ülkede adalet, ekonomi, ahlak çoktan bitmiştir!

***

Türk-İş verilerine göre dört kişilik bir ailenin sağlıklı ve dengeli beslenebilmesi için gerekli olan aylık gıda harcaması (açlık sınırı) 26 bin 413 TL’ye yükseldi.

Aynı ailenin giyim, kira, elektrik, su, ulaşım, eğitim ve sağlık gibi temel ihtiyaçlarıyla birlikte yapması gereken toplam harcama (yoksulluk sınırı) ise 86 bin 36,38 TL’ye yükseldi.

Bekar bir çalışanın ‘yaşama maliyeti’de aylık 33 bin 982,24TL ’ye çıktı.

Yılın ilk 7 aylık artış oranı ise yüzde 25,28 oranında oldu.

***

Açlıktan ölen çocuklara karşı sessiz kalan İslam İşbirliği Teşkilatı, bu suskunluğunuz tarihe utanç olarak yazılacak!

***
Aç kalan çocukların çığlığı sınırları aştı.

Kanada, utananların değil, insanlık onurunu savunanların yanında yer aldı.

Filistin’i tanıyan her ülke, katliamı görmezden gelenlere bir tokat indiriyor.

***

Kent suçluları değil, kent savunucuları cezalandırılıyor.

Tayfun Kahraman’a özgürlük…

***

140 bin kayıp çocuk var ve kimse hesap vermiyor!

Sessiz kalan herkes bu utanca ortaktır.

Bu çocuklar nereye gitti? Devletin görevi sadece saymak değil, bulmaktır!

***

Derin yoksulluk artık istisna değil, yeni normal oldu!

Maaş yetmiyor, geçim imkânsız, umut tükenmiş…

Bu tabloyu gören yöneticiler hâlâ koltuğunda rahat oturuyorsa, o koltuk değil, vicdan mezarıdır!