Nöbetçi Eczaneler
Ekonomik krizin faturasını her fırsatta emekçinin, dar gelirlinin omuzlarına yıkan iktidar, büyük sermaye ile kayıt dışı servet sahipleri için yeni bir kıyak yasasını Resmi Gazete’de yayımlayarak yürürlüğe soktu. 7582 sayılı yeni düzenleme uyarınca, yurt içinde ya da yurt dışında bulunmasına karşın resmi kayıtlarda yer almayan para, altın, döviz, hisse senedi gibi varlıkların ekonomiye kazandırılması adı altında yeni bir “Varlık Barışı” uygulaması yaşama geçirildi. Gerçek kişiler ile kurumsal kimlikler, kaynağını açıklamak zorunda olmadıkları bu devasa servetlerini bütünüyle yasal duruma getirebilecek.
Zengine Yüzde Sıfır Vergi, Yurttaşa Kıskaç!
Yeni yasal düzenleme kapsamında bildirilen karanlık varlıklar için uygulanacak vergi oranı ilk başta yüzde beş olarak belirlendi. Ancak yasa, servet sahiplerini korumak adına akılalmaz esneklikler içeriyor. Söz konusu varlıkların belirli sürelerle vadeli hesaplarda, devlet iç borçlanma senetlerinde ya da girişim sermayesi yatırım fonlarında tutulacağının söz verilmesi durumunda bu oran aşamalı olarak düşecek, elde tutma süresine bağlı olarak yüzde sıfıra dek inebilecek. Sıradan yurttaşın harcadığı her kuruşun vergisini kuruşu kuruşuna alan devlet, kaynağı belirsiz milyarlara vergi bağışıklığı tanıyarak adaleti bütünüyle yok sayıyor.
Yirmi Yıllık Vergi Muafiyeti: Ayrıcalıklı Bir Sınıf Doğuyor
Yasanın en dikkat çekici maddelerinden biri de yurt dışı kaynaklı gelirlere yönelik getirilen devasa vergi bağışıklığı oldu. Türkiye’ye yerleşen gerçek kişilerin, son üç yılda ülkede ikametgahı ile vergi yükümlülüğü bulunmaması şartıyla, yurt dışında elde ettikleri kazançlar tam yirmi yıl boyunca gelir vergisinden muaf tutulacak. Üstelik bu gelirler için hiçbir biçimde bildirim formu verilmeyecek. Yabancı yatırımcılar ile parası olan yurttaşları ülkeye çekmek amacıyla getirilen bu düzenleme, kendi ülkesinde vergi yükü altında ezilen halka karşı açık bir haksızlıktır.
Yasa ayrıca kamu alacaklarının ertelenmesinde azami süreyi otuz altı aydan yetmiş iki aya çıkarırken, güvencesiz ertelenebilecek borç tutarını iki yüz elli bin liradan bir milyon liraya yükseltti. İstanbul Finans Merkezi’ne yönelik ayrıcalıkların süresini uzatan bu düzenleme, iktidarın önceliğinin yoksul halk kitleleri değil, paranın gücünü elinde bulunduran imtiyazlı çevreler olduğunu bir kez daha kanıtlamıştır.