Yurttaşlık maaşı: sosyal güvence mi, seçim yatırımı mı?

Türkiye’de gündemin en sıcak başlıklarından biri “yurttaşlık maaşı” oldu. Hükümetin “Gelir Tamamlayıcı Aile Destek Sistemi” adıyla duyurduğu düzenleme, geliri asgari ücretin altında kalan hanelere kira, gıda, ısınma gibi temel ihtiyaçlar için destek sağlamayı öngörüyor. Ancak sistem henüz yürürlüğe girmedi; yalnızca taslak halinde kamuoyuna sunuldu.

Tartışmanın odağında ise bu düzenlemenin gerçek bir sosyal güvenlik adımı mı yoksa seçim yatırımı mı olduğu sorusu var. Eleştiriler, sistemin “hak temelli” değil, “muhtaçlık temelli” bir düzenek olduğuna işaret ediyor. Muhalif sesler, seçim döneminde gündeme getirilen bu vaatlerin yurttaşın bağımsızlığını değil, siyasal bağlılığını pekiştirme riski taşıdığını savunuyor.

Hükümet ise düzenlemeyi sosyal devletin güçlendirilmesi için atılmış bir adım olarak tanıtıyor. Geliri düşük hanelere doğrudan destek sağlanmasının, yoksullukla mücadelede önemli bir araç olacağını belirtiyor.

Uzmanlar, Finlandiya, Kanada ve Almanya’daki örneklerde yurttaşlık maaşının koşulsuz ve siyaset üstü bir hak olarak tanımlandığını hatırlatarak, Türkiye’deki modelin seçim süreciyle çakışmasının güven sorunu yarattığını vurguluyor.

Sonuç olarak, “yurttaşlık maaşı” tartışması yalnızca ekonomik değil, siyasal bir meseleye dönüşmüş durumda. Henüz uygulanmayan bu sistemin, sandık öncesi bir stratejik atak mi yoksa kalıcı bir sosyal güvenlik reformu mu olduğunu zaman gösterecek.